सुरक्षा -विधान आचार्य

बेलुका साढे छ बजेको थियो होला, नेहाको साथीले फोन गरेर घरबाहिर सडकमा आउन भन्यो । फुत्त निस्कन लागेकी थिई, आमाले सोधिन, यतिबेला कता जान लागेकी ? ‘साथीले फोन गरेको, कलेजको के प्रोग्राम छ रे, त्यसको कागत लिन आऊ भनेर बोलाको छ ।’ आमाले आँखी भौँ तानेर सोधिन ‘कस्तो साथी हो ?’ नेहाको कन्सिरी तातेर आयो – ‘ए बाब्बा, कलेजमा सँगै पढ्ने साथी हो’; ‘भैगो जाऊ’ – आमाले उदारता देखाएर भनिन – ‘विवेकलाई पनि साथी लिएर जाऊ’ ।
नेहाको पारा झन् चड्यो – “अठार वर्षकी दिदीलाई साथी दिन एघार वर्षको भाइ ? क्यै परेमा म बरु आफ्नो रक्षा आफै गर्न सक्छु, भाइ सक्छ?” आमासित बाझी ऊ । “कस्तै भए पनि केटो भनेको केटो हो, लिएर जा !! तेरै सुरक्षाका लागि भनेको । ” – आमा फेरि पडकिइन् ।

यो सबै तमासा विवेक हेरिरहेको थियो । आमाको जिद्दी ऊ जान्दथ्यो, दिदीको तर्क सधैँ हार्थ्यो । अनि दिदीसित गएर दिदीले केटासित कुरा गरिन्जेल छेउमा उभिएर कुर्नु उसको काम हुन्थ्यो । त्यस दिन पनि गयो । अगाडिको मोडमा दिदीको साथी मोटरसाइकलमा आयो । दिदीलाई केही किताब र लिफलेटजस्तो केही दियो । दिदीको काँधमा हात राखेर – ‘ल त बाई’ भनेर गयो ।

विवेक त्यतिन्जेल पर्खालको भित्तामा अडेस लगाएर उभिएको थियो । त्यत्तिबेला उसको साथी समीप साइकल लिएर खेल्दै आयो । केटो न हो, विवेक पनि बुरुक्क उफ्रेर उसको साइकलमा पछिल्तिर बस्न गयो । साइकल ढल्पलायो । समीपले भन्दै थियो – “म डबल लोड गर्न सक्दिन है !!” हेर्दा हेर्दै साइकल लड्यो, साइकलसित समीप र विवेक पनि पछारिए । समीपले त एक हातले भित्तोमा समात्न भ्यायो, तर विवेकको भने कुहिनो बजारियो, साइकल र समीप पूरै उसै माथि परे । विवेकको कुइनोमा घाउ भयो, रगत आयो ।

नेहा दौडिदै भाइ भएतिर आई, घाउ देखेर गाली गरी – “तँलाई किन त्यसको साइकलमा चढन परेको नि, हेर घाउ बनाएर ? फेरि भाइलाई नहेरेको निहुँमा घरमा गएर मैले नै गाली खाने त होला नि ? गधा मोरो !!” विवेक झन् रुन थाल्यो, उभिँदा गोडा पनि खोच्यायो । गोड़ामा पनि घाउ भएको हुन सक्थ्यो । नेहाले भाइलाई काँधमा राखेर सहारा दिँदै घरतिर गई । नभन्दै गोडामा पनि चोट लागेछ, हिँड्दै जाँदा रगत आयो ।

घरको ढोकामा पुगेर एक हातले भाइलाई सम्हाल्दै अर्को हातले अफ्ठ्यारो गरी ढोका खोल्न लाग्दा आमाले माथिबाट देखिन् । साँझ झमक्क थियो, लोडशेडिँग पनि थियो, आमाले त्यो विवेक हुन सक्ला भन्ने सोच्दा पनि सोचिनन । एक तला माथिबाटै अनायास उनका मुखबाट प्रश्न आयो – “यो कसलाई लिएर आएकी ??” नेहाले जवाफ दिई – “यो तपाइँले पठाउनु भएको मेरो ‘सुरक्षा’ हो, ल सम्हाल्नुस आफै – दुई तीन ठाउँमा चोट लगाएर आएको छ !” आमाले आँखी भौँ उचालेर नेहालाई एकछिन पुराण सुनाइन र नेहाको ‘सुरक्षा’लाई स्याहार गर्न थालिन ।

११ आश्विन २०६९, बिहीबार २१:३९ मा प्रकाशित

प्रतिकृया दिनुहोस

विशेष

सबै

नेकपा सचिवालय बैठक आज, दाहालले उठाएका प्रश्नको ओलीले जवाफ दिने

काठमाडौं । सत्तारुढ नेपाल कम्युनिष्ट पार्टी (नेकपा)को सचिवालय बैठक आज बस्दैछ । दिउँसो एक बजे बस्ने बैठकमा प्रधानमन्त्री एवं पार्टी..

म्याराडोनाको अन्त्येष्टी, विदाईमा भीड अत्याधिक हुँदा प्रहरीद्वारा अश्रु ग्यास र रबरको गोली प्रहार

ब्युनस आयर्स । विश्व फुटबलका महान खेलाडी डिएगो म्याराडोनाको अन्त्येष्टी गरिएको छ । एक निजी समारोहकाबीच..

स्वास्थ, विज्ञान, कूटनीति र अन्तर्राष्ट्रिय सम्बन्धबारे लण्डन दूतावासमा वेभिनार

लण्डन । लण्डनमा रहेको नेपाली राजदूतावासले बिहीवार ग्लास्गो क्यालेडोनियन विश्वविद्यालयसँगको सहकार्यमा..

राजतन्त्र र हिन्दु राष्ट्रको माग गर्दै रौतहटमा प्रदर्शन

रौतहट । राजतन्त्र र हिन्दु राष्ट्र कायम गर्न माग गर्दै नेपाल राष्ट्रवादी समूहले रौतहटमा प्रर्दशन गरेको छ ।..

‘छिट्टै विकासशील राष्ट्रमा उक्लिँदैछौँ’

काठमाडौँ । प्रधानमन्त्री केपी शर्मा ओलीले सङ्घीय, प्रदेश र स्थानीय तहका सरकार सबैको संयोजन, सहभागिता र..